ما مصیبت زده ی کرب و بلاییم حسین

بال و پر سوخته ی آل عباییم حسین

    بسکه خون دل از این دیده ز غمهای تو رفت

همنشین لب دریای بکاییم حسین

عمر دنیا نرسد چون به عزاداری تو

تا قیامت ز غمت عقده گشاییم حسین

 *         *

  دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم

       بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم

فردا که کسی را به کسی کاری نیست

    دامان حسین اگر نگیرم چه کنم...