به جان خودت بیفت!

خودت خودت را بساز!

وگرنه «دیگران» به تو «شکل» می‌دهند....

ما يك ملت «دوستدار علي» ‌هستيم، اما نه «شيعه علي »‌!

چراكه شيعه علي ، علي ‌وار بودن، علي ‌وار انديشيدن،

علي ‌وار احساس كردن در برابر جامعه، ‌علي وار مسؤوليت احساس

كردن و انجام دادن و در برابر خدا و خلق، ‌علي ‌وار زيستن، علي ‌وار

پرستيدن و علي ‌وار خدمت كردن است.

دكتر شريعتي

مگر با کلمات می توان از علی سخن گفت ؟

باید به سکوت گوش فرا داد تا از او چه ها می گوید ؟

او با علی آشناتر است.

..........

رساتر و عمیق تر ،زیبا تر ، اثر بخش و آموزنده تر بود.

کدام عبارت؟کدام جمله؟

آن ۲۵ سال سکوت علی است.

........

«شيعه علي بودن» از «چون علي عمل كردن» شروع مي‌شود.

دكتر شريعتي

الهی
تو را سوگند بر مظلو میت علی و دلهای مملوّ از آه و فغان
به حرمت شب قدر بینوایان را در حسرت سعادت ناشی از فضیلت خویش مسوزان
و دلهای افتاده را از درگاه با عظمت خویش نا امید مفرما.

خیز، اى بنده محروم و گنهکار بیا

یک شب اى خفته غفلت زده بیدار بیا

بس شب و روز که در زیر لَحَد خواهى خفت

دَم غنیمت بشمار امشب و بیدار بیا . . .

خواستند نور خدا را با آب‌ دهانشان‌ خاموش‌ كنند، غافل‌ از اينكه‌ نور خدا خاموش‌ نمي‌ شود.

شهيد حسين فاتحي نژاد

« عکس شهدا را به دیوار می زنیم

 و عکس آن حرکت می کنیم»

نمی دانم از کجا شروع کنم ، از دلتنگیم نسبت به شهیدان

بگویم و یا از اوضاع اسفناک جامعه ، جامه ای که در آن دیگر

غیرت و حیا و عفت جایگاهی ندارد .

محمد جان ، چه خوب شد نبودی که ببینی شهر در محاصره

صدامیان فرهنگی است . اگر در میان ما بودی ، فقط خون دل

خوردن نصیبت می شد .

شهید محمد جهان آرا ، مردان ما ، غیرت خود را قورت داده اند و

با زنان و دختران نیمه عریان خود در خیابان ها و پارک ها پرسه

می زنند ، ای کاش کار به اینجا ختم می شد ، دیگر چیزی در

مورد بدحجابی و بی غیرتی به تو نگویم  که « الحر تکفیه

الاشاره » .

ای شهید مجید بقائی عزیزم ، وقتی که در خیابان انقلاب ،

عکس وچهره ی مبارکت را می بینم ، سرم را به زیر می اندازم

و به عکست نگاه نمی کنم ، فکر نکن که من تو را دوست ندارم

، نه اینچنین نیست ، اما وقتی که چهره ی نورانی تو را می

بینم ، از خجالت و شرم ، آّب می شوم و سرم را به زیر می

اندازم .

نمی دانم شهدا اگر ما را ببینند چگونه با ما رفتار می کردند  ؛

زیرا که آنها شاهد و ناظر ما هستند .

ای خواهرم ، شهدا ، سرخی خونشان را فدای سیاهی چادر تو

کردند ، تو را به خون پاک شهدا ، حجابت را رعایت کن و ما را

جلوی شهدا رو سیاه مکن .

شهداء از همه ی ما گله دارند ؛ به ما می گویند : جامعه ی با

عفتی را به شما امانت دادیم ، پس چرا در حفظ امانت کوتاهی

کردید .

يادمان باشد آرمش امروز را مديون ديروزيم...ديروز و جوانهايش

جنگ براي صلح پايدار تكليفي بود كه شهيدان بدان عمل كردند؛

تا تو چه كرده باشي!

شهيد محمد حسين تجلي

قدر به تو خدمت کرده ام ای ایمان , ای ایمان !

گر چه کرامتها و سخاوت های شگفت تو کمر مرا

سخت شکسته است و این همه بار منت بر دوش

هایم سنگینی می کند و گردنم را خم کرده است , چنانکه یارای آن

را که در روی تو راست بنگرم و در چشم تو آزاد بیا

ویزم ندارم . اما کار مرا تصدیق کن برادر , انصافم ده که صعب تر بود !

من زنده ماندن را انتخاب کردم درست در آن حال که مردن آسانتر از ماندن بود !